بایگانی برچسب: Featured

دولت وحدت ملی و تناقض هایش

حسن سعدی در هر بحران سرمایه داری معمولا دو راه کاملا مجزا توسط طبقه حاکم در پیش گرفته می شود. یا بخشی از طبقه به دلیل بحرانی بودن شرایط راه را بر بقیه می بندند و دولتی یکدست و هم نظر را تشکیل می دهد و یا اینکه احزاب مختلف طبقه ، دولت به اصطلاح …

آیا باز کردن درهای اقتصاد مشکلات اقتصادی را حل می‌کند؟

از جار و جدل‌های شخصی و جناحی نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری که بگذریم، امروز در ایران مهمترین مساله اقتصاد است. اما در حالی که جناح‌های مختلف هر کدام دم از طرح‌های آنچنانی خود برای تحول اقتصاد می‌زنند ظاهرا هیچ‌کدام‌شان صحبتی از تعیین‌کننده‌ترین عاملِ معادله نمی‌کنند: وضعیت اقتصاد جهان.

ترکیه: جنبش توده‌ای علیه دولت – به اعتصاب عمومی نیازمندیم

آن‌چه به عنوان اعتراضی در سطح کوچک علیه تخریب پارک گزی در کنار میدان تقسیم در استانبول آغاز شد اکنون به جنبشی در سراسر کشور با خواست استعفای نخست‌وزیر اردوغان از حزب عدالت و توسعه بدل شده است.

استکلهم می سوزد، طبقه بورژوا مراقب باشد !‌

sweden_upplopp

آشوب در مناطق حاشیه ای در شهرهای سوئد جایی که عموما اقشار کم درآمد و مهاجرین زندگی می کنند از هفته پیش آغاز شده است و گسترش یافته است. در آخرین اخبار دیشب و امروز صبح (شنبه ۲۵ می) گسترش آشوب ها به شهرهای دیگر نظیر اوربرو، لینشوپینگ و اوپسالا کشیده شده است و در صبح امروز بیست اتومبیل طمعه حریق شدند. مقاله پیش رو از رفیق استفان از گروه آوانتی [سازمان خواهر مبارزه طبقاتی در سوئد] در توضیح این شرایط و شیوه برخورد مارکسیست ها با این اتفاقات نگاشته شده است. درک اتفاقات در پازلی بزرگتر و داشتن تصویری واقعی از یکی از کشورهای به اصطلاح مرفه جهان و درک تناقضاتش، و فهم سازکارهای سیستمی که در آن زندگی می کنیم و نهادهای اجتماعی وابسته اش در این مقاله به خوبی توضیح داده شده است.

انتخابات: تلاش مستاصلانه‌ی خامنه‌ای برای انسجام حکومت

Khamenei_-_Ahmadinejad_-_Rafsanjani

ایران در حالی تا کمتر از یک ماه عازم انتخابات ریاست‌جمهوری می‌شود که معنا و هدفِ این انتخابات بر هیچ کس پوشیده نیست:‌ دعوای درونی بخش‌هایی از هیئت حاکمه که می‌خواهند احمدی‌نژاد، این هیولای فرانکیشتنی را که خود ساختند، از قدرت بیرون کنند. ظاهرا تمام بخش‌های اصلی هیئت حاکمه متفق‌القولند که باید هم «فتنه»‌ (جنبش سبز) را خرد کرد و هم «جریان انحرافی» را (مشایی و نزدیکان احمدی‌نژاد) کنار زد. اما به هیچ وجه نمی‌توانند با هم توافق کنند که چه کسی باید سکان اداره‌ی دولت را به دست بگیرد. رویای یکدستی حاکمیت و وحدت در بالا همچنان سرابی بیش نیست.

این‌بار اما خامنه‌ای و سران نظام شمشیر را از رو بسته‌اند و سعی دارند به متحدترین وضعیت ممکن برسند. در زمان ثبت‌نام نامزدها برای انتخابات شاهد شکل گرفتن چهار قطب عمومی بودیم.

نظریه‌ی مارکسیستی بحران

«منظور مارکس از تناقضات سرمایه‌داری چه بود؟» این سوالی است که ساموئل بریتین، اقتصاددان راست‌گرا در مقاله‌ی خود در فایننشال تایمز مطرح می‌کند. او می‌افزاید: «منظور اساسا این بود که نظام موجود جریان همیشه رو به گسترشی از کالاها و خدمات را ایجاد می‌کند که جمعیت پرولتریزه‌ی فقیری می‌سازد که از پس خرج خرید آن‌ها بر نمی‌آید. همین ۲۰ سال پیش، پس از فروپاشی نظام شوروی، این نظریه به نظر از مد افتاده می‌آمد. اما اکنون، در پی افزایش تمرکز ثروت و درآمد، باید نگاه دیگری به آن بیاندازیم.»

چشم‌اندازهای ایران – ۱۳۹۱

imtflag

شرایط ایرانِ امروز به گونه‌ای است که نمی‌توان از رواج روحیه‌ی یاس و نومیدی میان بخش‌های قابل توجهی از جمعیت متعجب بود. توده‌های ایران در سال ۸۸، پیش از آغاز دور نوین جنبش‌های انقلابی در جهان عرب و سپس سراسر جهان، با تمام توان خود، علیه یکی از سرکوب‌ترین رژیم‌های جهانِ امروز، به میدان آمدند. آن‌ها هیچ چیز از فداکاری و قهرمانی و بیباکی کم نگذاشتند اما جنبشِ آن‌ها به علت فقدان رهبری موثر، شکست خورد و نتیجه‌ی این شکست نه فقط ادامه‌ی اوضاع موجود که ویرانی هر چه بیشتر کشور بوده است. ورشکستگی اقتصادِ سرمایه‌داری در ایران باضافه‌ی تحمیل تحریم‌های تهاجمی از سوی غرب وضع زندگی تود‌ه‌ها را بدتر از پیش ساخته است. چنان‌که در سند حاضر شرح خواهیم داد، این نه فقط طبقات کارگر و زحمتکش که طبقات متوسط و میانی را نیز بی‌چیز و ویران ساخته است.

مصر: تحقیر مرسی، عروج دوباره‌ی انقلاب

morsi_mubarak

دیروز خشم در میدان تحریر می‌جوشید و صدها هزار نفر وارد میدان شدند تا به رئیس‌جمهور مصر، محمد مرسی، و حزب حاکم، اخوان مسلمین، اعتراض کنند. در سراسر میدان پرچم‌های بزرگی با شعارهایی همچون «اخوان مسلمین انقلاب را به سرقت برده» و «اخوان مسلمین دروغگو هستند» بالا رفت. در سراسر روز، جریان ظاهرا بی‌پایانی از تظاهرکنندگان از سراسر شهر باستانی به میدان رسیدند. اعتراض دیروز از نظر اندازه و رادیکالیسم تنها با اعتراضاتی که منجر به سرنگونی دیکتاتور منفور،‌ حسنی مبارک، در ژانویه ۲۰۱۱ شد برابر بود.

عروج و زوال انترناسیونال کمونیستی

ted grant

انترناسیونال سوم رسما به خاک سپرده شده است. به خارترین و حقیرترین شیوهای که میتوان تصور کرد، از صحنهی تاریخ کنار رفته است. استالین با عجله و بی مشورت با هیچ یک از احزاب عضو، تا چه برسد به صفوف اعضای آنها در سراسر جهان، بی هیچ بحث و تصمیم دموکراتیک، در نتیجهی فشار امپریالیسم آمریکا، خائنانه کمینترن را کنار گذاشته است.
برای اینکه بفهمیم چطور این سازمان که وحشت و نفرت کل جهان سرمایهداری را برانگیخت به درخواستِ سرمایهداری به چنین پایان نامیمونی رسیده است، لازم است مختصرا عروج طوفانی و زوال حتی طوفانیتر انترناسیونال را وارسی کنیم. حکم انحلال آن تنها اعلام رسمی واقعیتی بود که تمام مردم مطلع مدتها است میدانند؛ که کمینترن، به عنوان عاملی برای سوسیالیسم جهانی، مرده بود و از اهداف و جهت های اولیه اش فاصله گرفته بود. فرود آن مدتها قبل پیشبینی شده بود و خبرش را داده بودند.

چرا ما انترناسیونالیست هستیم؟

Lissitzky

انترناسیونالیسم پرولتری همیشه از سنگ بناهای مارکسیسم انقلابی بوده است. کمونیستها همه جملهی پایانی مانیفست کمونیست را از برند: «کارگران تمام کشورها، متحد شوید!»
این کلمات پرچم تمام جنبشهای بزرگ کارگری و انترناسیونال اول و دوم و سوم را مزین کردهاند. در تمام دورههای سرمایهداری از اولین بحران عمدهی آن در اواسط قرن نوزدهم تا دورهی شکوفایی سرمایه داری بین دهه ی ۱۸۷۰ تا ۱۹۱۴ و دورهی بحران عمیق سیاسی، اقتصادی و اجتماعی از آغاز جنگ جهانی اول (۱۹۱۴) تا پایان جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵).
اما برای انقلابیون جدی «ما همیشه انترناسیونالیست بودهایم» پاسخی کافی نیست. ما باید به دنبال دلایل پشت این واقعیت باشیم.