دانشگاه هنوز سنگر آزادی‌ست.

سارا رضایی

حسین شریعتمداری، روزنامه نگار و مدیر مسئول اصول گرای روزنامه ی کیهان، در روز 22 آذرماه در دانشگاه تهران سخنرانی کرد، اما بارها و بارها توسط دانشجویان سخنرانی اش مختل شد. صدها دانشجو شعارهای “بازجو برو گمشو “، “کیهان، اسرائیل پیوندتان مبارک”، “مرگ بر ارتجاع” و غیره را سر دادند. این مخالفت بارز دانشجویان شریعتمداری را که یکی از نزدیکان آیت الله خامنه ای و یکی از ارتجاعی ترین صداهای رژیم است، لرزاند.bd2083b0-f79e-4ea5-beb2-26c6431ee3ad_16x9_600x338

چند روز قبل، در روز دانشجو، به شریعتمداری و اصولگرایان دیگر اجازه ی سخنرانی در دانشگاه هایی که آنها به صورت معمول در گذشته حضور یافته بودند، داده نشد. مسلما آنها به اینکه دولت در کارشان دخالت می کند اعتراض کردند. ولی دلیل اصلی اجازه ندادن به آنها برای سخنرانی این بود که تجمع دانشجویان معترض در دانشگاه ها به عنوان خطری به ثبات دیده می شود.

حتی سخنرانی روحانی هم تغییر محل داده شده بود به یک دانشگاه کوچکتر واقدامات زیادی برای تحت کنترل نگه داشتن دانشجویان  انجام شده بود. با تمام این وجود، حتی سخنرانی روحانی هم با شعرهای متعدد برای آزادسازی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و همسران آنها مختل شد. شعارهای دیگر در رابطه بودند با تقاضا از روحانی برای عملی کردن به قول هایی که در زمان انتخابات ریاست جمهوری داده بود. با این حال، روحانی از شریعتمداری با هوشمندی بیشتری عمل کرد و با بیان اینکه  به قول هایش پایبند است دانشجویان معترض را آرام کرد.

تمام این حوادث نشان دهنده ی این هستند که ماه عسل روحانی و جوانان رو به پایان است و جوانان نارضایتی خود را روز به روز با جسارت بیشتری بیان می کنند. از طرف دیگر، دولت با ناتوان بودن برای مقابله با این اعتراضات ضعف خود را نشان می دهد. یکی دیگر از موارد جالب در رابطه با اتفاقات اشاره شده این است که این اعتراضات و واکنش ها دررسانه های جمهوری اسلامی پخش شدند. فشارها بیشتر از این نمی توانند افزایش پیدا کند و کمی آزادی، اگرچه ظاهری، باید به مردم داده شود. دولت در تلاش است که دانشجویان را آرام کند و ساکت نگه دارد. ولی وضعیت تا کی دوام می آورد؟ قول و قرارهای پوچ شاید برای مدت کوتاهی مردم را راضی کنند، ولی برای همیشه دوام نمی آورند.