اخبار و تحلیل کارگری مهر 92

حسن سعدی

شیوخ “پمپ بنزین قطر” با ملات جان کارگران خشت ورزشگاه های جام جهانی را می چینند

متن خبر از «مجله هفته»: اخیرا فدراسیون جهانی کارگری به وضعیت کارگران در قطر اعتراض کرده است. “میدل ایست آنلاین” نوشته است: علی رغم خشم فزاینده جهانی، شرایط ناگوار و سخت کارگران خارجی در قطر در زمینه ساخت تجهیزات ورزشی مسابقات جام جهانی ۲۰۲۲، همچنان ادامه دارد و بهبودی در این زمینه حاصل نشده است.

سازمان های حقوق بشر، فدراسیون جهانی فوتبال و پارلمان اروپا مدت هاست که به بحث بیگاری کشیدن و بردگی کارگران خارجی در قطر برای ساخت تجهیزات ورزشی جام جهانی ۲۰۲۲ که تاکنون شماری از کارگران را به کام مرگ برده و شماری نیز به  بیماری های سخت مبتلا شده اند، پرداخته اند.

“شارون بارو”، دبیرکل کنفدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری، گفت: در سفر چهار روزه ای که به قطر داشتیم، هیچ نشانی از بهبود شرایط معیشتی کارگران خارجی ندیدیم.

وی افزود: در جلسات استماع دردل های کارگران، حکایت های هولناکی بویژه درخصوص روند فزاینده بازداشت و زندانی کردن زنان و مردان و افزایش خشم و تنش در میان کارگران ساکن اردوگاه های کارگری، مطرح شد.

روزنامه گاردین چاپ انگلیس نیز ماه سپتامبر در تحقیقی فاش کرد که ۴۴ کارگر نپالی از تاریخ ۴ ژوئن تا ۸ اوت، بر اثر مشکلات قلبی یا حوادث حین کار، در قطر جان خود را از دست داده اند؛ زیرا کارگران خارجی ناچارند در گرمای ۵۰ درجه و فقدان آب آشامیدنی و.. کار کنند.

این تحقیق، شیوع بیماری، اماکن مسکونی غیر بهداشتی و وضعیت ناگوار تغذیه را از دیگر مشکلات جدی کارگران خارجی در قطر عنوان کرده است.

فدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری هشدار داده است که در صورت ادامه این وضعیت ناگوار، ۴ هزار کارگر خارجی تا قبل از برگزاری مسابقات جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر جان خود را از دست خواهند داد.

فدراسیون جهانی فوتبال”فیفا” نیز درباره وضعیت معیشتی کارگران خارجی که برای ساخت تجهیزات ورزشی جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر فعالیت می کنند هشدار داده و “جوزف بلاتر” رییس این فدراسیون به موارد متعدد نقض حقوق کارگران مهاجر در این کشور اذعان کرده است.

«مبارزه طبقاتی»: قطر که مدت ها نقشی جز پمپ بنزین کشورهای توسعه یافته را نداشت، چند سالی است که با ایجاد شبکه خبری ثروتمند و حرفه ای الجزیره و نیز میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ می خواهد نفش مهم تری را در منطقه خاورمیانه و مخصوصا جهان عرب بازی  کند. این در حالی است که شرایط کارگران (مخصوصا کارگران خارجی) در قطر دست کمی از شرایط بردگان مشغول به کار در اهرام ثلاثه مصر را ندارد.

اعتصاب پتروشیمی خوارزمی بندر امام در اعتراض به دستمزد پایین

متن خبر از «اتحادیه آزاد کارگران ایران»: روز 10 آذر 1392 نیز کارگران پتروشیمی خوارزمی با خواست افزایش دستمزد دست به اعتصاب زدند و صبح فردایش کارگران پتروشیمی بسباران نیز به این اعتصاب پیوستند.

پیش از این هم در روز 29 مهر ماه ، مدیرعامل پتروشیمی بندر امام بدنبال اعتصاب کارگران خوارزمی و نیز پتروشیمی فراورش دستور العمل افزایش 32 درصدی مزد آنان را امضا کرده بود اما از آنجا که این دستور العمل تحقق پیدا نکرده بود کارگران پتروشیمی خوارزمی دوباره دست به اعتصاب زدند و کارگران پتروشیمی بسباران نیز که قبلا با خواست افزایش مزد اعتصاب جداگانه ای را کرده بودند و توجه چندانی به خواست آنان برای افزایش حداقل مزد نشده بود به اعتصاب کارگران پتروشیمی خوارزمی پیوستند و از صبح امروز دست از کار کشیدند.

بنا بر آخرین خبرها اعتصاب این دو شرکت پتروشیمی در مجتمع پتروشیمی بندر امام همچنان ادامه دارد و مسئولین پتروشیمی بندر امام تاکنون عکس العملی به آن نشان نداده اند.

روز 13 آذر ماه با وعده مسئولین این شرکت ها مبنی بر پیگیری افزایش مزد و نیز پرداخت 500 هزار تومان پاداش نفت طی ماه آینده ، اعتصاب پایان یافت و کارگران به سر کار خود برگشتند.

مبارزه طبقاتی: دو سالی است که دامنه اعتصاب های کارگری به شرکت های نفتی-پتروشیمی کشیده شده است. قبلا کمتر خبری از اعتصاب در شرکت های بزرگ و سود آور نفتی – پتروشیمی شنیده می شد و معمولا کارگران این شرکت ها دستمزد بهتری نسبت به متوسط کارگران ایران دریافت می کردند.

با توسعه بحران اقتصادی و نیز تشدید تحریم ها این شرکت ها نیز دچار مشکل سود آوری شده‌اند و به این ترتیب مدتی است که اعتصاب های کارگری زیادی در این شرکت ها اتفاق می‌افتد.

اعتصاب کارگران بخش تعمیرات پارس جنوبی (عسلویه) در اعتراض به کاهش دستمزد

متن خبر از ایلنا : روز 11 آذر ماه 1392 ، 280 کارگر واحد تعمیرات مجتمع گاز پارس جنوبی در اعتراض به کاهش چند صد هزار تومانی مزدشان از ابتدای اردیبهشت ماه سال جاری، برای دومین بار تجمع کردند.

یکی از نمایندگان کارگران که نخواست نامش فاش شود با اعلام این خبر به خبرگزاری ایلنا گفت: 280 کارگر واحد تعمیرات مجتمع گاز پارس جنوبی که به کاهش چند صد هزار تومانی مزدشان از ابتدای اردیبهشت ماه سال جاری معترض‌اند، از صبح 11 آذر ماه با ترک محل کارشان، در مقابل دفتر مدیر عامل مجتمع تجمع کردند.

وی با بیان اینکه بیش از ۶۰۰ کارگر واحد تعمیرات وضعیتی مشابه دارند، ادامه داد: نیروهای حراست پس از گذشت ۲ ساعت از شروع تجمع از کارگران خواستند متفرق شوند اما کارگران به تجمع‌شان ادامه دادند.

به گفته نماینده کارگران با ادامه تجمع، جلسه‌ای با حضور مدیر عامل مجتمع گاز پارس جنوبی، مدیران عامل پالایشگاه‌های این مجتمع و پنج نفر از نمایندگان کارگران برگزار شد.

وی همچنین تصریح کرده: مدیرعامل در این جلسه عنوان کرد فقط می‌تواند75درصد از حقوق کسر شده کارگران در آبان ماه را به آن‌ها پرداخت کند و از ماه‌های آتی نیز، همین مبلغ به حقوق کارگران اضافه کند.

به گفته این نماینده کارگری، هیچ یک از نمایندگان کارگران از وعده‌های مدیران حاضر در جلسه قانع نشدند و تجمع کارگران تا زمانی که از پرداخت همه حقوق تاخیری اطمینان پیدا کنند ، ادامه خواهد داشت.

گفتنی است کارگران معترض در تاریخ ۳ آذر ماه نیز برای پیگیری مطالبه صنفی شان در مقابل دفتر مدیر عامل تجمع کرده بودند که عباسی رئیس حراست به آن‌ها وعده داد مشکل حقوق شان تا ۳ روز دیگر حل می‌شود. امری که البته اتفاق نیفتاد.

مبارزه طبقاتی: در شرایطی که تورم سفره های کارگران را بیش از گذشته خالی کرده است، کارفرمایان طرف قراداد با قرارگاه خاتم الانبیا سپاه (مسئول فعلی پروژه پارس جنوبی) به کاهش دستمزد کارگران اقدام کرده اند.

به دلیل شرایط بحرانی موجود، اکثر پروژهای پارس جنوبی به شدت کند و بسیاری نیز به کلی متوقف شده‌اند. کارفرمایان شرکت های پیمان کاری نیز برای فرار از ورشکستگی به معیشت و دستمزد کارگران دستبرد زده‌اند و آن را کاهش داده اند.

اعتصاب پلی اکریل اصفهان در اعتراض به قراداد های پیمانکاری

متن خبر از «اتحادیه آزاد کارگران ایران»: ۱۵۰۰ کارگر پلی‌اکریل اصفهان سال‌هاست در قالب شش شرکت زیرمجموعه تحت مسئولیت شرکت مادر (هلدینگ) کار می‌کنند و حال با تصمیم کارفرما مبنی بر جدا سازی شرکت‌های زیر مجموعه و واگذاری شان به شرکت های پیمان کاری ، امنیت شغلی‌شان را در معرض خطر می‌بینند.

بر اساس سیاست کوچک سازی این کارخانه، مجموعه شرکتهای پلی اکریل ایران در حال واگذاری است و قرار است آزمایشگاه به شرکت “نیک آزمون”، نیروگاه به “انرژی گستران”، پلی استر به “پلی استر هشت بهشت”، اکلیت ۲ به “الیاف زاینده رود”، اسکه سازی به “شرکت خدمات بندری” و بخش خدمات نیز به شرکت “پهن گستر” انتقال یابد.
کارگران معتقدند با واگذاری این شرکت‌های به زیرمجموعه ها ، قراردادهای کاری‌شان تغییر می‌کنند.کارگران پیش‌تر، طی دور اول اعتراضات در روزهای ۸، ۱۱، ۱۲ و ۱۴ آبان‌ماه با برگزاری تجمعاتی خواستار رسیدگی مسئولان استانی به مطالبات صنفی شان شده بودند و سپس طبق توافق مذاکرات قبلی، در فاصله روزهای ۱۵ تا ۲۵ آبان به ادامه کار پرداختند.

این کارگران دور دوم اعتراضات را از ۲۵ آبان ‌ماه، پس از پایان مهلت ده روزه رسیدگی به مطالبات صنفی شان شروع کرده‌اند و در روزهای ۲۶، ۲۷، ۲۸ و ۲۹ آبان در محوطه کارخانه تجمع کردند و دوشنبه شب (۲۷ آبان‌ماه) را نیز در مسجد کارخانه به صبح رساندند.

کارگران معترض کارخانه پلی اکریل اصفهان پیش از این طی نامه‌ای خواسته‌های صنفی خود را در ۱۰ مورد طرح کرده‌ بود.

کارگران پلی اکریل اصفهان خواهان افزایش 20 درصدی دستمزد، حفظ یکپارچگی کارخانه، بازبینی  طرح طبقه بندی مشاغل، برکناری برخی مدیران کارخانه، افزایش مدت قرارداد کار، بازگشت به کار همکاران اخراجی خود، ایجاد تشکل  و تحقق برخی دیگر از خواستهایشان از جمله واگذاری شفاف پیمانکاری رستوران کارخانه هستند.

استعفای برخی اعضای هیات مدیره کنونی کارخانه پلی اکریل اصفهان و همچنین حفظ و بررسی اسناد مربوط به عملکرد آن‌ها در صدر خواسته‌های ده گانه کارگران معترض قرار دارد.

تشکیل شورای اسلامی کار و بازگشت به کار تمامی کارگرانی که به واسطه فعالیت در این تشکل صنفی فسخ قرارداد شده‌اند نیز یکی دیگر از خواسته‌های صنفی کارگران پلی اکریل اصفهان است.

کارگران پلی‌اکریل در آخرین روز از اعتراضات، صبح چهارشنبه (۲۹ آبان ماه) از ساعت ۷ تا ۱۱ در محوطه کارخانه تجمع کردند و با شروع بارندگی به مسجد کارخانه رفتند تا درباره آینده اعتراضات صنفی شان تصمیم بگیرند.

یکی از پیشنهادات مورد توافق در جلسه روز چهارشنبه این بود که اعتراضات کارگران “روزانه” ادامه داشته باشد به گونه ای که صبح‌ها پیش از شروع کار از ساعت ۷ تا ۸ و عصر‌ها در خاتمه کار از ساعت ۳ تا ۴ در محوطه کارخانه تجمع کنند.

روز 30 آبان  چهار تن از رهبران کارگران پلی اکریل اصفهان به نام های جواد لطفی ، عباس حقیقی ، کیومرث رحیمی و احمد صابری حوالی ساعت چهار صبح توسط نهادهای نظارتی بازداشت و به شهر “دستگرد” در ۱۳ کیلومتری شمال شهر اصفهان منتقل شدند.

صبح روز دوم آذر ماه کارگران دوباره تجمع کردند و علاوه بر خواسته های قبلی خود ، خواهان آزادی رفقای زندانی خود شدند.

مبارزه طبقاتی: این سیاست سرمایه‌داران است که در همه دنیا با واگذاری شرکت‌های بزرگ به دهها شرکت پیمان کاری، اولا طبقه کارگر را متفرق و پراکنده می‌کنند و ثانیا کارگر را طرف قرارداد یک شرکت کوچک پیمان کاری می‌کنند تا خود برخورد مستقیمی با خواسته‌های کارگران نداشته باشد.

به عنوان مثال از سال ها پیش شهرداری های ایران کارهای خدماتی شهر را به شمار متعددی از شرکت‌های کوچک پیمانکاری واگذار می‌کنند که هر کدام تعداد اندکی از کارگران قراداد موقت را استخدام کرده‌اند. به این وسیله توده  قدرتمند کارگران شهرداری بین شرکت های مختلف پیمان‌کاری تقسیم و خرد می شوند و همچنین شهرداری به عنوان متصدی خدمات شهری پاسخگوی مسائل معیشتی کارگران نیست و این کارگران مستقیما با یک شرکت پیمان کاری طرف هستند که در صورت کوچکترین اعتراضی قرارداد موقت آنان را لغو می‌کند. طبیعتا با تعداد زیاد بیکاران، همیشه کسانی هستند که جانشین کارگران اخراجی شوند.