اعتصاب عمومی وسیع در بریتانیا

november_30_strike

در چند سال اخیر فشار بر طبقه کارگر از جمله فقر و بیکاری به شدت افزایش یافته و همین باعث فشار بیشتر کارگران بر بدنه اتحادیه های کارگری انگلیس برای عمل و مبارزه بیشتر برای احقاق حقوق کارگران بوده است. تظاهرات 26 مارس همین امسال نیز موید این نکته است. در بریتانیا از نظر قانون این کشور حق اعتصاب عمومی و سراسری در همه بخش ها همزمان وجود ندارد (!) اما بعد از حمله دولت به حقوق بازنشستگی (که نشانی از بحران عمومی سرمایه داری در این کشور، اتحادیه اروپا و کل جهان است) سندیکاها امکان عملی برای برگزاری این چنین اعتصابی را پیدا کردند. گفته می شود اعتصاب اخیر از نظر کمی بزرگترین اعتصاب بعد از سال 1926 بوده است و دولت انگلیس را به چالشی جدی گرفته است. با اینکه مقایسه در این سطح به فاکتورهای کیفی و بررسی اعتصابات دهه بیست که شرایط پیشا انقلابی داشت کمی مع الفارق محسوب می شود اما می توان به روشنی رشد مبارزه طبقاتی را مشاهده نمود. 

رهبران سندیکا مجبور شدند زیر فشار توده ها و بدنه اصلی اش رای به اعتصاب دهند. در انتخابات برای اعتصاب در همه قسمت های عمومی شاهد موفقیت بودیم. 60-90 درصد مدارس دیروز را در اعتصاب گذراندند و و حتی بخش های میانی بین معلمان و مدیران که سنتا نقشی ارتجاعی بازی می کردند به اعتصاب اخیر رای مثبت دادند. 

به گزارش شاهد عینی «مبارزه طبقاتی» در تظاهرات دیروز لندن، این تظاهرات دست کم صد هزار نفر شرکت کننده داشته است. و خشم و نارضایتی در آن موج می زده است. رهبران سندیکاها که می توان گفت در بیست سال اخیر نقشی ارتجاعی در عقب راندن طبقه کارگر داشته اند، یک گام به عقب نهادند و سندیکاها در دوره اخیر تحت تاثیر فشار کارگران (که در شرایط بحران سرمایه داری رادیکالیزه تر از قبل شده است) قطب‌بندی جدیدی را تجربه می کنند و کارگران سندیکاها را به سمت چپ و افکار چپ می رانند.